Geçen yıl kaybettiğim oğlumun ses kayıtlarını her gece dinliyorum. Eşim "onu unutmalıyız" diyor ama ben unutmak istemiyorum. Odasını olduğu gibi tutuyorum, kokusunu hala hissediyorum. Bazen markette onun yaşında çocuklar görünce tuvalete kaçıp ağlıyorum. Acımın bitmesinden korkuyorum çünkü o zaman onu gerçekten kaybetmiş olacağım.